Metoda jest bardzo dokładna i przy poprawnym przeprowadzeniu absolutnie pewna. Nie wymaga dodatkowych przyrządów. Dlaczego więc fabryka MZ zalecała stosowanie przyrządu z czujnikiem? Dlatego, że pomiar nim nie wymaga precyzji, jest prostszy (jeśli już posiadamy ten przyrząd) oraz wyklucza pomyłkę, co przy różnych kwalifikacjach ówczesnych (a także i dzisiejszych) mechaników miało istotne znaczenie.
Przed pomiarem elementy muszą być czyste i niezaolejone, jedynie łożysko zabieraka zwilżamy olejem silnikowym.
Pomiar przeprowadzamy na wymontowanym wale. Nie wiem czy uda się to zrobić na wale wmontowanym w silnik ze względu na utrudnione dojście.
Potrzebne będą:
1. Wymontowany wał silnika.
2. Łożysko zabieraka.
3. Zabierak.
4. Podkładka oporowa.
5. Podkładka dystansowa.
6. Dobry szczelinomierz z listkami 0,05 mm i 0,1 mm.
Na wał zakładamy podkładkę dystansową fazą do tarczy wału, za nią łożysko zabieraka.
Zabierak nakładamy na łożysko tak aby powierzchnia styku z podkładką dystansową była oddalona od podkładki dystansowej o kilka mm. Następnie zakładamy podkładkę oporową fazą do tarczy wału tak aby była o kilka mm oddalona od zabieraka.
Teraz następuje właściwy pomiar.
Między zabierak a podkładkę dystansową wsuwamy listek 0,05 szczelinomierza i dopychamy podkładkę oporową do momentu oparcia na wale na w taki sposób, że nasze palce dotykają tylko podkładki oporowej (nie mogą dotknąć zabieraka) - zabierak jest dosunięty do podkładki dystansowej tylko przy pomocy podkładki oporowej. Dociskamy palcami podkładkę oporową i próbujemy JEDNOCZEŚNIE wysunąć listek szczelinomierza. Jeśli listek wysuwa się łatwo i bez oporów, to znaczy, że nasz luz jest na pewno większy niż 0,05. To samo przeprowadzamy dla listka 0,1. Jeśli ten listek zakleszcza się między podkładką dystansową a zabierakiem i nie można go łatwo wyciągnąć to znaczy, że nasz luz jest mniejszy niż 0,1.
Większy niż 0,05 i mniejszy niż 0,1 - czyli dokładnie taki jak zaleca fabryka.
Jeśli okaże się, że nasz luz nie mieści się w tych granicach sprawa się komplikuje.
Możemy przeprowadzać pomiary z innymi podkładkami dystansowymi (jeśli je mamy), lub kupić gotową z AG-MOT o grubości równo 2mm. Jeśli i dla tej podkładki luz nie mieści się w obszarze 0,05-0,1mm, należy dokładnie zmierzyć jego wartość (stosując inne listki szczelinomierza) i wiedząc, że kupiona podkładka ma 2 mm, uwzględniając pomierzony luz, zeszlifować ją na szlifierce ze stołem magnetycznym do wartości 1,95 mm lub 1,9 mm, tak aby ponownie pomierzony luz mieścił się w granicach 0,1 mm - 0,05 mm.
Przy dalszym montażu sprzęgła należy zwrócić uwagę na to, aby zamontowany stożek powodował ściśnięcie podkładki falistej. Jest to warunek konieczny poprawnego (cichego) działania sprzęgła. Przy jego niespełnieniu cała powyższa operacja jest pozbawiona sensu - zabierak będzie zbyt luźno osadzony na wale.
MZ KLUB POLSKA
Klub Miłośników Motocykli MZ
Metoda naprawdę dobra, ale - jak ze wszystkim - trzeba brać poprawkę na inne czynniki 
Niewielkie odchyły, rzędu 1 mm można próbować kompensować szlifując bądź dorabiając grubszą oporową, ale wiadomo, ze to już partyzantka 
,czyli w przypadku kiedy mamy różne wymiary nowego stożka,za każdym razem trzeba go dopasowywac,i mierzyc ten nieszczęsny luz.